كه به واسطهء بيّنهء عادله صحت او را مصدّق داريم به هيچ‌وجه شبهه و ريب ننمايند كه تصاوير مذكوره صور شريفه انبيائى است كه اسامى آنان را ذكر نمودم . حضرت ابو البشر از درگاه اقدس الهى مستدعى كرديد كه شمايل اولاد و احفاد خود را كه به خلاع فاخرهء نبوت مخلّع خواهند شد مشاهده نمايد ؛ لهذا بر حسب حكمت و ارده متعالى صور مذكوره در حالتى كه در يك لوحهء مزين مصوّر بود من قبل الرحمن نازل آمد . حضرت آدم پس از آنكه لوحهء مذكوره را زيارت كرد در مغرب زمين در غارى گذاشته و روى او را با سنگ و خاك مستور ساخت ، بالاخره حضرت ذو القرنين او را پيدا كرده در خرقهء حريرى گذاشته حفظ نمود . پس از آن خرقهء مذكوره با لوح مزبور به دست حضرت دانيال درآمد ، حضرت دانيال نيز هريك از آنان را به لوحى جداگانه تصوير نموده و موفق به آن گرديد كه تصاوير انبيا را تكثير كند . كافّهء اين تصاوير كه به زيارت آنان قرير العين شديد از جمله صورى است كه اثر قلم و رقم حضرت دانيال - عليه السلام - است كه كابرا عن كابر توارث كرده شده و آخر الامر به تصرف ما درآمده است . پس از اين مشاهدات ما مطيبا به وطن خود مراجعت نموديم اگرچه ما مشابهت اين تصاوير را كه هرقليوس ارائه نمود به شمايل انبيا تصديق ننموديم ، و ليكن تخيل اين امر را به قدرى كه ممكن و متصوّر بود در قلب خود اعظام نموده و به جناب خليفه عرض كرديم و مجبور به استيضاح و استكناه حقيقت امر شديم . وقتى كه به مدينه و اصل شده و به شرف حضور خليفه نائل آمديم ، قبل از آنكه ما تكلم كنيم ، خليفه گفتگوهايى را كه هر قليوس در خصوص تصاوير گفته بود بدون زياده و نقصان نقل و حكايت نموده و مدتى گريه كرد . پس از آن گفت كه : اگرچه طايفهء يهود و نصارا توصيف حضرت رسالت مآب را در كتب خودشان خواندند ؛ ولى تمرد كرده و قبول ايمان ننمودند . خلاصهء اين حكايت در كتاب دلائل النّبوة از امام بيهقى - عيه الرحمه - نقل و روايت شده است : امام مشار اليه از جناب حاكم او هم از امامهء بابلى و ابى امامه نيز بشخصه از ابن هشام ابن العاص اخذ و نقل نموده است . از كعب الاحبار منقول است كه هنگامى كه حضرت آدم وفات مىكرد شش نفر اولاد خود را نزد خود خواسته و تابوتى ارائه نمود ، اولاد آدم نظرى به تابوت كرده ديدند كه در آن تابوت به عدد هريك از انبياى عظام خانه‌هاى كوچك